viernes, 23 de marzo de 2018

CAPITULO 25


Suena la alarma. Abro los ojos y la apago. No tengo ganas de ir a clase y menos por lo de ayer. Pienso en hacerme la enferma pero recuerdo que hoy quedado con estos por la tarde. Me levanto de la cama, voy al baño y cuando salgo voy a la habitación de mi hermana.
-Yoli, cariño, vamos, arriba.
-Mmm...
-Venga dormilona. -La destapo y le hago cosquillas. Ella patalea y me suplica que pare, pero yo no doy mi brazo a torcer y sigo haciendole cosquillas. De repente ambas miramos a la puerta y vemos a mi padre apoyado en el umbral, sonriendo.
-¿Habéis empezado la fiesta sin mi? -Y dicho esto y sin dejar que respondamos, se abalanza sobre nosotras y ahora es él quien nos hace cosquillas a las dos. Reímos, pataleamos, suplicamos y hasta intentamos hacerle cosquillas a él, pero nada. Pasado unos minutos paramos de reirnos y acabamos sin respiración y yo tirada en el suelo, sonriendo y con los pelos echo una mierda. Así sí da gusto empezar el día.
-Venga chicas, arriba que vais a llegar tarde. -Dice mi padre una vez recuperado el aliento. Se levanta y sale por la puerta con una sonrisa.
-Venga Yoli, vístete. -Me levanto del suelo y me voy a mi habitación. Me dirijo al armario y saco unos jeans negros rotos y una camiseta larga, de esas que te llegan un poco más arriba de las rodillas, negra con la palabra FEMINIST en blanca. Me quito el pijama y cojo mi sujetador negro de encaje. Una cosa que me gusta de mi cuerpo son mis pechos. Son grandes y ronditos.
Me visto, preparo las cosas para las clases y voy a la cocina donde, como no, está Carmen deborando mis cereales.
-Vas a tener que pagarme una pensión eh. -Digo bromeando.
-Buenos días guapa. -Dice con la boca llena de cereales.
-Mi hermana me preguntó ayer que cuando volverá tu hermano a mi casa.
-Ostias, ¿de verdad? Le ha cogido mucho cariño...
-Eso me temo...
-No te rayes ¿eh? ¡Que hoy nos vamos de compras! -Entusiasmada, me coge las manos y empieza a dar saltitos y me contagia el buen rollo.
-¡Yoli, vámonos!
-Ya estoy tata. ¡Carmeeen! -Corre hacia ella y le abraza las piernas. Carmen la coge en brazos y le da besos por toda la cara. Juega un rato con ella y luego la deja en el suelo. Desayuno yo también y luego, las tres salimos de casa.

Una vez en el instituto, todo el mundo me mira. Pero no me miran con admiración o con buen rollo, sino más bien como si hubiera cometido un delito o algo así. Carmen, como ve que me estoy poniendo nerviosa, me agarra el brazo y me lo aprieta. Me acompaña a mi clase y cuando entramos, pasa igual: toda las miradas para nosotras. De repente vemos a Carla entrar y me quedo de piedra. Tiene arañazos por toda la cara y una que otra herida en el labio. Me mira con una mezcla entre asco, rabia e ira. Aparto la mirada y acompaño a Carmen a su clase. Cuando vuelvo a mi clase llego justo a tiempo puesto que el profesor entra segundos después que yo. Las horas se me hacen eternas, y siento la mirada de todo el mundo acribillandome, asesinandome en sus mentes y eso me incomoda mucho. Por fin toca el timbre anunciando el recreo. Guardo mis cosas y salgo casi corriendo de la clase. Estoy a punto de entrar en la cafetería cuando 4 niñas se paran delante de mí, y una de ellas es Carla y de inmediato sé que no pasará nada bueno.
-¿Me dejáis pasar, por favor? -Intento pasar por en medio pero me empujan.
-¿Dónde crees que vas, zorra? Mira como tengo la cara por tu culpa.
-Si no me hubieras hecho nada, no te habría pegado. Y ahora, aparta. -Vuelvo a intentar pasar pero hacen lo mismo que antes.
-Pues ahora te vas a enterar, gorda de mierda. -Una de sus amigas me coge del pelo y me llevan al baño. Una vez allí, me suelta de tal manera que me choco con la pared y me caigo. Intento levantarme pero otra de sus amigas me pega un puñetazo en la cara y me caigo de culo. Ahora es Carla la que se acerca a mí, me agarra del pelo y empieza a pegarme puñetazos mientras las otras me pegan patadas en todo el cuerpo. No paro de llorar y de suplicar que paren, pero no sirve de nada.
-Vas a pagar por haberme pegado, niña asquerosa. -Me escupe y me araña la cara tan fuerte que empieza a sangrarme. Pasa no sé cuánto tiempo hasta que por fin paran.
-Y que te quede claro una cosa: Alex es mio, puta. -Me pega una última patada en las costillas y se van, dejándome ahí. Intento levantarme pero nada más que lo hago siento un fuerte dolor en el lado izquierdo y me vuelvo a caer, haciendome más daño. Arrastrándome como puedo, me voy a una de las puertas del baño y me encierro ahí. Me duele todo, no puedo casi respirar, siento que me ahogo. No puedo parar de llorar, me duele la cabeza, las costillas, la cara, la barriga, las piernas y hasta el trasero. De repente escucho voces y se me tensa todo el cuerpo. ¿Vienen otra vez? ¿No han tenido suficientes con dejarme así? Pero cuando más cerca están las voces, me doy cuenta de que no son ellas. Pero esas voces... Me suenan...
-¿Kelia? ¿Estás aquí?
¡Es Carmen! Me levanto como puedo, aguantándome el dolor y mordiendome el labio para no llorar.
-¿Kelia? -Vuelven a pronunciar mi nombre, pero esta vez es un niño... ¡Kevin! Agarro el pomo de la puerta y al abrir, los veo con la boca abierta y los ojos como platos y segundos después, negro. Me desplomo en el suelo y poco a poco voy dejando de oír voces.

1 comentario:

  1. Hi Selina



    i am Montoya Jazhel from the philiphines ,i was in a big problem in my marital life so i read your testimony on how Dr Ikhide help you get your husband back and i said i will give it a try and i contacted the Dr Ikhide to help me and he promised to help me get my problem solved. now am so happy with my life because all my problems are over. Thanks to the great Dr Ikhide for the help and Thanks to you Selina.

    You can reach him with this email:- dr.ikhide@gmail.com and i promise he will not disappoint you.



    I AM SO HAPPY…… remember here is his email:- dr.ikhide@gmail.com or whatsapp :- +2349058825081








































    Kumusta Selina



    ako si Montoya Jazhel mula sa pilipinas, ako ay nasa malaking problema sa aking buhay sa pag-aasawa kaya nabasa ko ang iyong patotoo sa kung paano tulungan si Dr Ikhide na maibalik ang iyong asawa at sinabi kong susubukan ko ito at makipag-ugnay sa Dr Ikhide upang matulungan ako at nangako siyang tulungan ako na malulutas ang aking problema. ngayon masaya ako sa aking buhay dahil ang lahat ng aking mga problema ay tapos na. Salamat sa mahusay na Dr Ikhide para sa tulong at Salamat sa iyo Selina.

    Maabot mo siya sa email na ito: - dr.ikhide@gmail.com at ipinapangako ko na hindi ka niya bibiguin.



    AKO KAYA NAKAKITA …… tandaan dito ay ang kanyang email: - dr.ikhide@gmail.com or whatsapp :- +2349058825081

    ResponderEliminar