¿Te gusta leer novelas románticas o calientes? ¡Este es tu blog! Puedes contactar conmigo por gmail: jmoralesrodriguez88@gmail.com y puedes hablar conmigo de cualquier cosa
sábado, 26 de mayo de 2018
CAPITULO 27
A medianoche oigo como se abre a puerta y cómo alguien se sienta al lado mía. Me cogen de la mano y me la acaricia y en ese momento se me acelera el corazón. ¿No se había enfadado conmigo? ¿Por qué ahora, a mitad de la noche, viene al hospital y se cuela en mi habitación? ¿Por qué no puede dejar de sorprenderme?
-Kelia, ¿estás despierta? -No respondo y suspira. Deja algo en la mesa que hay justo al lado de mi cama y me aprieta la mano. -Lo siento, no debería haberme puesto así antes... No sé qué coño me pasa cuando estoy contigo, quiero besarte y hacerte mía, quiero pasear por las calles contigo y besarte en el instituto. Quiero hacerte reír hasta que te quedes sin aliento, joder quiero verte enfadada conmigo cuando la cago... Pero supongo que me da miedo por el "qué dirán" y por Raúl. Cuando mi hermana me dijo que estabas en el hospital yo... me derrumbé. Me quería morir Kelia. -Para un momento y escucho como solloza. Está llorando. Yo también. -Te prometo que a partir de ahora te demostraré lo que siento por ti. Lucharé por ti hasta que veas que he cambiado, que ya no soy el mismo Alex. Te quiero Kelia, de eso puedes estar segura. -Dicho esto, me da un beso y sale de la habitación dejándome así, llorando y con la esperanza de que sea verdad lo que ha prometido.
Por fin salgo del dichoso hospital. Carmen y Kevin han venido a recogerme junto con mis padres. Carmen se ha quedado de piedra cuando le he contado lo de su hermano y Kevin ha dicho literalmente "Alex en el momento que te tenga te va a follar día sí y día también". Mi padre sostiene el ramo de flores que me trajo Alex anoche ya que yo no puedo con las muletas. Subimos al coche como podemos y volvemos a casa. Al bajar, tropiezo con Kevin y me caigo de culo. Siento un pinchazo tremendo y siento como me falta el aire.
-¡Kelia! ¿Kelia estás bien? -Todos corren hacia mí preocupados.
-Sí sí, estoy bien. Solo ha sido un pequeño golpe. -Intento levantarme como puedo pero me duele demasiado las costillas. Kevin me levanta de un salto y todos me miran preocupados. -Que estoy bien, de verdad.
-Pues la ostia que te has dado no ha sido pequeña que digamos...
-Anda vamos dentro que se me están cansando los brazos de las muletas. -En silencio, mi padre cierra el coche mientras mi madre coge el ramo de flores. Entramos y voy directa al sofá. Carmen se sienta a mi lado de tal forma que quedamos una enfrente de la otra.
-¿Qué coño ha pasado para que Carla y sus tres lame culos te dieran la paliza de tu vida?
-Creo que eso ha sido la venganza por la pelea del otro día...
-Pues se han pasado. -De repente suena el timbre. Carmen y yo nos miramos y ambas pensamos quién puede ser: Alex. Kevin abre la puerta y sin pedir permiso si quiera, Alex entra al salón.
-¿Cómo estás? -Pregunta sentándose en el otro sofá.
-Alex, ¿qué haces aquí? Vete, no quiero verte. Por si no lo recuerdas, tu queridísima Carla me ha pegado por tu culpa, porque piensa que entre tu y yo hay algo. Dile que no hay nada para que me deje en paz de una puta vez.
-Es que quiero que entre tú y yo haya algo, Kelia. Me gustas, de hecho, me encantas, y he sido un completo idiota por anteponer mi reputación a mis sentimientos.
-En ese estamos los dos de acuerdo.
-Alex, deberías marcharte. Kelia necesita descansar.
-No, de aquí no me voy hasta que Kelia y yo hablemos. Y digo hablar, no discutir.
-Ya hemos hablado muchas veces de esto...
-No, hemos discutido. Y de verdad que quiero arreglar las cosa contigo Kelia. Por favor. -Ambos me miran y yo suspiro. Lo más seguro es que me arrepienta pero es que por más que quiero pasar página e intentar olvidarlo no puedo, es superior a mis fuerzas y si encima me mira con esa cara pues me lo pone más difícil.
-Está bien. Pero si veo que llegamos a lo mismo de siempre te vas.
-Vale.
-Chicos, ¿os importa dejarnos solos, por favor? -Digo mirando a mis dos grandes y verdaderos amigos.
-Claro. Te llamo dentro de una hora. Alex, no te digo nada. -Carmen mira muy seria a Alex mientras él aparta la mirada. Luego, mi mejor amiga me da un beso en la frente y ella y Kevin salen de mi casa.
-Pues bien, tú dirás.
-Primero de todo quiero pedirte perdón por todo los problemas que te he causado, con Raúl y Carla sobre todo. No sabía que Raúl era tu ex ni tampoco sabía que iba a llegar tan lejos el otro día.
-¿Sabías que era él el de los mensajes? -Él suspira, se muerde el labio y contesta:
-Sí, lo sabía. Pero te juro que no tenía ni idea de lo que hizo, de verdad. Cuando te vi ahí, tumbada y llorando y él manoseándote me sentí... Impotente.
-¿Tú? ¿Impotente tú? ¡Si no llega a ser por Kevin me hubieran violado! Y si te sentías tan impotente, ¿por qué no lo paraste? ¿Por qué coño te quedaste mirando como esos putos gilipollas intentaban abusar de mí? -No me puedo creer que lo supiera y no dijera nada... ¿Cómo se supone que debo confiar en él ahora?
-Yo... no lo sé. Quería partirle la puta cara y cuando os fuisteis casi nos peleamos. Supongo que...
-Te importaba más tu estúpida reputación de chulo, guay y duro como Raúl a salvar a una chica que está gorda pero te pone cachondo y utilizas a tu antojo ¿no?
-¡No! Bueno, lo de mi reputación puede que un poco.. Pero en lo otro te equivocas. Te... te quiero, Kelia. -Ambos nos miramos. Lo amo, lo amo con toda mi alma, pero no puedo confiar en él, no puedo seguir así... ¡Estoy así por su culpa, joder! Y entonces... me besa. Primero lo hace con cautela, solamente rozando los labios, pero cuando ve que no me aparto, me coge la cabeza y los junta. Mi boca se abre al instante dejando paso a su lengua y ambas se dejan llevar. Agarro su cabeza y lo atraigo hacia mí de forma que queda encima de mí. Hago una mueca de dolor y se aparta.
-¿Estás bien? ¿Te he hecho daño?
-Cállate. -Lo vuelvo a coger de la cabeza y lo atraigo a mi boca.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Hi Selina
ResponderEliminari am Montoya Jazhel from the philiphines ,i was in a big problem in my marital life so i read your testimony on how Dr Ikhide help you get your husband back and i said i will give it a try and i contacted the Dr Ikhide to help me and he promised to help me get my problem solved. now am so happy with my life because all my problems are over. Thanks to the great Dr Ikhide for the help and Thanks to you Selina.
You can reach him with this email:- dr.ikhide@gmail.com and i promise he will not disappoint you.
I AM SO HAPPY…… remember here is his email:- dr.ikhide@gmail.com or whatsapp :- +2349058825081
Kumusta Selina
ako si Montoya Jazhel mula sa pilipinas, ako ay nasa malaking problema sa aking buhay sa pag-aasawa kaya nabasa ko ang iyong patotoo sa kung paano tulungan si Dr Ikhide na maibalik ang iyong asawa at sinabi kong susubukan ko ito at makipag-ugnay sa Dr Ikhide upang matulungan ako at nangako siyang tulungan ako na malulutas ang aking problema. ngayon masaya ako sa aking buhay dahil ang lahat ng aking mga problema ay tapos na. Salamat sa mahusay na Dr Ikhide para sa tulong at Salamat sa iyo Selina.
Maabot mo siya sa email na ito: - dr.ikhide@gmail.com at ipinapangako ko na hindi ka niya bibiguin.
AKO KAYA NAKAKITA …… tandaan dito ay ang kanyang email: - dr.ikhide@gmail.com or whatsapp :- +2349058825081