viernes, 1 de junio de 2018

CAPITULO 31


Terminamos de comer y volvemos a casa. Alex ha tenido que salir un momento para no sé qué de su madre. Ahora mismo estoy tumbada bocarriba en el sofá, mirando el móvil y escuchando música. De repente me llama Carmen.
-Dime cariño.
-¿Cómo vais? ¿Os habéis matado?
-Por raro que parezca, no. Está siendo muy agradable.
-¿Mi hermano? ¿Agradable?
-Si, nena. Me vuelve loca, no puedo evitarlo.-Suspiro.
-Si se está portando bien, ¿a qué viene ese tono?
-Porque me da miedo que la fastidie, Carmen. Me da miedo que todo esto sea mentira y que cuando le haya perdonado y estemos como antes vuelva a saltar otra bomba. Lo amo. Y me encantaría poder estar con él como pareja, pero no me fio de él.
-Pues entonces ya está. Deja que se lo curre un poco.
-Eso haré. ¿Tú como estás? ¿Y mi hermana?
-Estamos bien, tranquila. Tu hermana se ha quedado dormida y yo estoy viendo una película.
-¿Y Kevin?
-Tenía planes. Me ha dicho que vendrá por la noche.
-Te gusta mucho, ¿verdad?
-¿Tanto se nota?
-Para alguien como yo, sí. Para alguien como él, ni con gafas lo ve. Pero vamos, que ni él lo ve ni tú tampoco.
-¿Cómo que yo tampoco?
-¡Pues que está colgado por ti!
-¡Qué va! Ojalá.
-Que sí, hazme caso. -Escucho la puerta abrirse.-Nena hablamos luego que acaba de llegar tu hermano, un beso. -Y cuelgo antes de que responda. Alex va directamente a la cocina, deja algo sobre la mesa y viene al salón.
-¿Cómo estás?
-Bien.
-Toma. -De su bolsillo saca una caja roja y me la da. Asombrada, abro la pequeña caja y me llevo la mano a la boca. ¡Santo Dios! Es un collar, pero no cualquier collar. ¡Es el corazón del mar! ¡El collar que Rose lleva en el Titanic!
-Alex... Yo...¿Cuánto te ha costado?
-No importa. ¿Te gusta?
-¡Me encanta! Pero... te habrá costado un pastón.
-Da igual lo que me haya costado. Te lo he comprado y punto.
-Pero yo no necesito que me compres cosas para demostrarme que me quieres.
-Lo sé, pero he querido hacerlo. ¿Te lo pongo?
-Sí. -Me doy la vuelta, me aparto el pelo y me lo pone. Siento el frío de la cadena y me da un escalofrío.
-Ya está.
-Es precioso. Gracias. -Y sin esperárselo, le doy un beso en los labios. Un beso lento y corto, pero lleno de amor y deseo.
-Vamos a ver la televisión un rato, anda. -Me pasa la mano por los hombros y yo me recuesto en su hombro. Me da un beso en la cabeza y yo sonrío como una tonta.

1 comentario:

  1. Hi Selina



    i am Montoya Jazhel from the philiphines ,i was in a big problem in my marital life so i read your testimony on how Dr Ikhide help you get your husband back and i said i will give it a try and i contacted the Dr Ikhide to help me and he promised to help me get my problem solved. now am so happy with my life because all my problems are over. Thanks to the great Dr Ikhide for the help and Thanks to you Selina.

    You can reach him with this email:- dr.ikhide@gmail.com and i promise he will not disappoint you.



    I AM SO HAPPY…… remember here is his email:- dr.ikhide@gmail.com or whatsapp :- +2349058825081








































    Kumusta Selina



    ako si Montoya Jazhel mula sa pilipinas, ako ay nasa malaking problema sa aking buhay sa pag-aasawa kaya nabasa ko ang iyong patotoo sa kung paano tulungan si Dr Ikhide na maibalik ang iyong asawa at sinabi kong susubukan ko ito at makipag-ugnay sa Dr Ikhide upang matulungan ako at nangako siyang tulungan ako na malulutas ang aking problema. ngayon masaya ako sa aking buhay dahil ang lahat ng aking mga problema ay tapos na. Salamat sa mahusay na Dr Ikhide para sa tulong at Salamat sa iyo Selina.

    Maabot mo siya sa email na ito: - dr.ikhide@gmail.com at ipinapangako ko na hindi ka niya bibiguin.



    AKO KAYA NAKAKITA …… tandaan dito ay ang kanyang email: - dr.ikhide@gmail.com or whatsapp :- +2349058825081

    ResponderEliminar