domingo, 27 de mayo de 2018

CAPITULO 29


Hace dos horas que Alex se ha ido y yo no me he movido de mi sitio. Sigo aquí, llorando como una tonta y pensando en llamarlo y decirle que lo intentemos. Pero no, él se tiene que dar cuenta que no puede utilizarme cuando le venga en gana ni puede ocultarme, no soy el secreto de nadie. Escucho como la puerta se abre y segundos después Carmen y Kevin se sientan en el sofá.
-¿Cómo ha ido con... estás llorando?-Rápidamente me seco las lágrimas y pongo la mejor sonrisa falsa que puedo.
-Sí, pero no por Alex, sino porque me he dado un golpe en la costilla. -Miento.
-¿Estás bien? ¿Te duele?
-No no, ya estoy bien.
-¿Y con Alex qué tal ha ido? ¿Lo habéis arreglado?-Kevin se sienta a mi lado, me aprieta la rodilla en un gesto cariñoso y yo no puedo aguantar más y me derrumbo en su hombro. Carmen aparta las muletas y se sienta a mi lado y me abraza.
-Lo voy a matar.
-No. He sido yo quien ha terminado lo que sea que teníamos.
-¿Por qué? ¿Qué ha pasado?-Kevin me acaricia el pelo y yo me relajo un poco. Me limpio los mocos y las lágrimas y respiro hondo. Mis dos mejores amigos me miran esperando una respuesta así que cierro los ojos, vuelvo a respirar hondo y me relajo.
-Alex me ha pedido perdón por todo, sobre todo con Raúl y Carla. Me ha dicho que me quiere y ha admitido que le da vergüenza salir conmigo por la fama que tengo.
-Joder, por lo menos ha sido sincero...-la corto.
-¿Sincero? Carmen, tu hermano sabía que Raúl era el de los mensajes y sabía que habíamos quedado con él el otro día.
-¿CÓMO? ¡YO LO MATO! -Se levanta pero Kevin y yo la cogemos justo a tiempo y vuelve a sentarse.
-Es tu hermano, Carmen.
-Me da igual. Me jode como ha cambiado desde que se junta con Raúl.
-Ya le he dicho que no podía estar con alguien que me oculta cosas. Pero él sigue con su versión de que me quiere y que me lo demostrará.
-¿Y lo crees?-Pregunta Kevin.
-¿Sinceramente? No. Siempre hace lo mismo, estoy harta. Lo amo, muchísimo, pero no voy a ir detrás de él ni voy a permitir que haga conmigo lo que quiera.
-Pues me parece perfecto. Que vea que tienes amor propio.
-Bueno, dejando el tema de mi hermano a un lado... ¿Te duele?-Pregunta refiriendose a las costillas.
-No mucho. Solo cuando me muevo demasiado.
-¿El lunes vas a ir a clase?
-Sí. No voy a quedarme en casa mientras que Carla y sus lame culos se burlan a mis espaldas. Soy más fuerte que ellas.
-Me asombra la fortaleza que tienes, Kelia.
-Son los palos que me he llevado.
-Venga, cambiemos de tema. ¿Qué queréis ver? -Kevin coge el mando de la tele y empieza a pasar canales.
-¿Ponemos una peli?
-¿Cuál quieres ver, Kelia?-Ambos me miran.
-La que queráis, yo estoy un poco cansada así que me quedaré dormida a mitad seguramente.
-¿Vemos Verdad o Reto? Es de miedo y la sacaron hace dos meses. En Internet seguro que está.
-Pues venga, yo voy a hacer palomitas. -Intento levantarme pero Kevin me sienta de nuevo.
-¿Dónde te crees que vas, señorita? No puedes hacer esfuerzos.
-No estoy invalida, chicos. Puedo hacer palomitas y además, tendré que empezar a andar con esto-señalo las muletas- si el lunes voy a ir a clase.
-Pues anda mañana, hoy no. Y punto. -Dicho esto, Carmen se va a la cocina y escucho el ¡plof! de las palomitas.

Me despierto a mitad de la noche. No sé qué hora es pero deduzco que más de las dos de la madrugada. Kevin y Carmen no están y la televisión está apagada. Intento levantarme y cuando estoy de pie me tambaleo un poco pero consigo establecer el equilibrio. Voy a la cocina, enciendo la luz y pego un grito ahogado al ver a mi hermana bebiendo agua.
-Yoli, ¿qué haces despierta?
-Tenía sed, tata. ¿Te has hecho pupa? -Viene hacia mi, dejo las muletas en posición para que no se caigan y cojo a mi hermana en brazos. Al agacharme siento un terrible pinchazo pero lo disimulo tosiendo. Ella pone las piernas alrededor de mi cintura y le doy un beso.
-No es nada, bonita. Venga, a dormir. -Le doy un último beso y la dejo en el suelo.
-Duerme hoy conmigo tata, por favoorr. -Me hace pucheros y me derrito al instante. -
-Vaaale. -Cojo las muletas y nos vamos a su habitación. Cuando entramos, ella cierra la puerta y me hace hueco en su cama. La miro y no puedo dejar de pensar que soy la persona más afortunada al tener esta pedazo de familia. Mi hermana se acuesta a mi lado y me abraza.
-Buenas noches, Kelia. -Me da un beso y se apoya en mi. Me quedo un rato tocándole el pelo hasta que se queda profundamente dormida. Le doy un beso en la cabeza y cierro los ojos.

1 comentario:

  1. Hi Selina



    i am Montoya Jazhel from the philiphines ,i was in a big problem in my marital life so i read your testimony on how Dr Ikhide help you get your husband back and i said i will give it a try and i contacted the Dr Ikhide to help me and he promised to help me get my problem solved. now am so happy with my life because all my problems are over. Thanks to the great Dr Ikhide for the help and Thanks to you Selina.

    You can reach him with this email:- dr.ikhide@gmail.com and i promise he will not disappoint you.



    I AM SO HAPPY…… remember here is his email:- dr.ikhide@gmail.com or whatsapp :- +2349058825081








































    Kumusta Selina



    ako si Montoya Jazhel mula sa pilipinas, ako ay nasa malaking problema sa aking buhay sa pag-aasawa kaya nabasa ko ang iyong patotoo sa kung paano tulungan si Dr Ikhide na maibalik ang iyong asawa at sinabi kong susubukan ko ito at makipag-ugnay sa Dr Ikhide upang matulungan ako at nangako siyang tulungan ako na malulutas ang aking problema. ngayon masaya ako sa aking buhay dahil ang lahat ng aking mga problema ay tapos na. Salamat sa mahusay na Dr Ikhide para sa tulong at Salamat sa iyo Selina.

    Maabot mo siya sa email na ito: - dr.ikhide@gmail.com at ipinapangako ko na hindi ka niya bibiguin.



    AKO KAYA NAKAKITA …… tandaan dito ay ang kanyang email: - dr.ikhide@gmail.com or whatsapp :- +2349058825081

    ResponderEliminar